Rok 922. Arabski arystokrata i poeta Ahmed Ibn Fahdlan po raz kolejny niewłaściwie lokuje swoje uczucia. Naraża go to na gniew władcy i za karę musi opuścić Bagdad. Zostaje wysłany z misją dyplomatyczną do Europy, co w praktyce oznacza banicję. W wyprawie towarzyszy mu wierny sługa i mentor Melchisidek. W czasie podróży Fahdlan, uciekając przed atakiem tatarskiej hordy, trafia do obozu wikingów. Jeden z nich, Buliwyf, opowiada mu o plemieniu stworów zwanych Wendolami, które pojawiają się nocą i dziesiątkują miejscową ludność. Według legendy, może ich pokonać dwunastu najlepszych wojowników, jeśli dołączy do nich trzynasty rycerz, który nie jest wikingiem. Buliwyf uważa, że tym człowiekiem jest właśnie Ahmed.